Κρυμμένος «κώδικας» 4.500 ετών στη Μεγάλη Πυραμίδα; Η θεωρία ότι δεν έκρυβε τη γνώση – ήταν η ίδια η γνώση

Επιμέλεια: Hellas-Now

Τι θα γινόταν αν η Μεγάλη Πυραμίδα της Γκίζας δεν κατασκευάστηκε μόνο ως τάφος ενός Φαραώ, αλλά ως ένας τεράστιος «σκληρός δίσκος» από πέτρα, σχεδιασμένος για να μεταφέρει γνώσεις μέσα στους αιώνες;

Αυτή είναι η εντυπωσιακή υπόθεση που παρουσιάζει ο ανεξάρτητος ερευνητής Sefy Levy σε νέα εργασία του με τίτλο «The Pyramid as Memory Hypothesis». Σύμφωνα με τη θεωρία του, οι διαστάσεις και οι αναλογίες της Μεγάλης Πυραμίδας ενδέχεται να κωδικοποιούν γνώσεις για τη Σελήνη, τον Σείριο, τον χρόνο και την κοσμολογία των αρχαίων Αιγυπτίων.

Ο «κώδικας» δεν βρίσκεται μέσα στην Πυραμίδα

Το πιο παράξενο στοιχείο της θεωρίας είναι ότι ο Levy δεν αναζητά κάποιο μυστικό δωμάτιο, επιγραφή ή κρυμμένο χειρόγραφο.

Υποστηρίζει ότι το μήνυμα βρίσκεται στην ίδια τη γεωμετρία του μνημείου: στο ύψος, στη βάση, στις κεκλιμένες πλευρές και στις μεταξύ τους μαθηματικές σχέσεις.

Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά, η Πυραμίδα δεν ήταν απλώς ένα μέρος μέσα στο οποίο φυλασσόταν η γνώση. Κατά την ερμηνεία του, η ίδια η κατασκευή ήταν η γνώση «μεταμορφωμένη σε πέτρα».

Οι αριθμοί 27,5 και 70

Ο Levy εξέτασε τις γνωστές διαστάσεις της Μεγάλης Πυραμίδας χρησιμοποιώντας μαθηματικές μεθόδους και κλασματικά συστήματα που συνδέονται με την αρχαία αιγυπτιακή μαθηματική παράδοση.

Μεταξύ των αποτελεσμάτων εμφανίζεται ο αριθμός 27,5, ο οποίος βρίσκεται πολύ κοντά στον κύκλο περίπου 27,55 ημερών που σχετίζεται με τις διαδοχικές προσεγγίσεις της Σελήνης προς τη Γη.

Ένας άλλος αριθμός που προκύπτει είναι το 70. Ο Levy τον συνδέει με το διάστημα κατά το οποίο ο Σείριος, το άστρο που είχε τεράστια σημασία στην αιγυπτιακή κοσμολογία και στο ημερολόγιο, εξαφανίζεται από τον νυχτερινό ουρανό λόγω της εγγύτητάς του με τον Ήλιο.

Στην εργασία του υποστηρίζει ότι από δεκατέσσερις αστρονομικές και ημερολογιακές τιμές που εξέτασε, οι δέκα προσεγγίζονται από τις μαθηματικές σχέσεις της Πυραμίδας με απόκλιση μικρότερη του 0,2%.

Τα «κλάσματα του Ματιού του Ώρου»

Κεντρικό ρόλο στη θεωρία παίζουν τα λεγόμενα Wedjat fractions, τα κλάσματα που παραδοσιακά συνδέονται με το Μάτι του Ώρου.

Ο Levy χρησιμοποιεί αυτές τις αναλογίες μαζί με μαθηματικές πράξεις που είναι γνωστό ότι χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι Αιγύπτιοι, όπως αυτές που καταγράφονται στον περίφημο Μαθηματικό Πάπυρο του Rhind.

Στόχος του είναι να δείξει ότι οι αντιστοιχίες δεν προκύπτουν απλώς επειδή κάποιος εφαρμόζει σύγχρονα μαθηματικά πάνω σε μια αρχαία κατασκευή.

Προσπάθησε να ελέγξει αν όλα είναι απλή σύμπτωση

Η εργασία περιλαμβάνει και στατιστικούς ελέγχους. Ο ερευνητής συνέκρινε το συγκεκριμένο σύστημα με εναλλακτικά μαθηματικά μοντέλα και άλλες ιστορικές μορφές αριθμητικής αναπαράστασης.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα που παρουσιάζει, σε χιλιάδες δοκιμές τα ανταγωνιστικά συστήματα δεν πέτυχαν τον ίδιο αριθμό αντιστοιχιών.

Ο Levy θεωρεί ότι αυτό ενισχύει την πιθανότητα οι αριθμητικές σχέσεις να μην είναι τυχαίες. Παρ' όλα αυτά, η συγκεκριμένη ερμηνεία χρειάζεται ανεξάρτητη επιβεβαίωση.

Από την «Πράσινη Σαχάρα» στη Γκίζα

Η θεωρία πηγαίνει ακόμη μακρύτερα. Ο Levy συνδέει τη Μεγάλη Πυραμίδα με μια αρχαιότερη πολιτιστική μνήμη που, κατά την υπόθεσή του, προήλθε από πληθυσμούς της εποχής της «Πράσινης Σαχάρας».

Πριν από χιλιάδες χρόνια η σημερινή έρημος ήταν μια περιοχή με λίμνες, ποτάμια, βλάστηση και ανθρώπινους πληθυσμούς. Όταν το κλίμα άλλαξε, πληθυσμοί μετακινήθηκαν προς τον Νείλο.

Ο ερευνητής προτείνει ότι μαζί τους μπορεί να μετέφεραν κοσμολογικές παραδόσεις, οι οποίες πέρασαν σταδιακά στον αιγυπτιακό πολιτισμό.

Σε αυτή την ερμηνεία εντάσσει και την έννοια του «Zep Tepi» — της μυθικής «Πρώτης Εποχής» ή «Πρώτης Φοράς» της αιγυπτιακής κοσμολογίας.

Η Πυραμίδα ως «μνήμη» ενός χαμένου κόσμου

Σύμφωνα με τον Levy, η Μεγάλη Πυραμίδα θα μπορούσε να αποτελεί μια τρισδιάστατη αναπαράσταση αυτής της κοσμολογικής μνήμης.

Με απλά λόγια, προτείνει ότι οι κατασκευαστές δεν ήθελαν απλώς να δημιουργήσουν ένα μνημείο που θα άντεχε στον χρόνο, αλλά να μετατρέψουν την ίδια τη μορφή του μνημείου σε μήνυμα για τις επόμενες γενιές.

Η ιδέα είναι συναρπαστική: ακόμη κι αν εξαφανίζονταν τα κείμενα, τα βιβλία και οι γλώσσες, οι αναλογίες της Πυραμίδας θα παρέμεναν.

Υπάρχει όμως ένα μεγάλο «αλλά»

Η υπόθεση δεν αποτελεί σήμερα αποδεκτό αρχαιολογικό συμπέρασμα. Η εργασία έχει δημοσιευθεί ως preprint και δεν έχει ακόμη περάσει από ανεξάρτητη αξιολόγηση από ειδικούς της Αιγυπτιολογίας.

Επιπλέον, δεν έχει βρεθεί αρχαίο αιγυπτιακό κείμενο που να δηλώνει ότι οι διαστάσεις της Μεγάλης Πυραμίδας σχεδιάστηκαν για να κωδικοποιήσουν συγκεκριμένους αστρονομικούς κύκλους.

Η επικρατούσα αρχαιολογική άποψη εξακολουθεί να θεωρεί τη Μεγάλη Πυραμίδα κεντρικό τμήμα του ταφικού συγκροτήματος του Φαραώ Χέοπα, μαζί με ναούς, δρόμους, μικρότερες πυραμίδες και νεκροταφεία που συγκροτούν το ευρύτερο ταφικό τοπίο της Γκίζας.

Ένα μυστήριο 4.500 ετών παραμένει ανοιχτό

Η νέα θεωρία δεν αποδεικνύει ότι η Μεγάλη Πυραμίδα είχε διαφορετικό σκοπό από αυτόν που δέχεται σήμερα η Αρχαιολογία.

Θέτει όμως ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον ερώτημα: μπορεί ένα μνημείο να έχει ταυτόχρονα ταφική, θρησκευτική, αστρονομική και συμβολική λειτουργία;

Ίσως αυτό να είναι και το στοιχείο που εξακολουθεί να κάνει τη Μεγάλη Πυραμίδα τόσο συναρπαστική έπειτα από περίπου 4.500 χρόνια. Παρότι την έχουμε μετρήσει σχεδόν μέχρι το τελευταίο εκατοστό, εξακολουθούμε να συζητάμε για το τι ακριβώς ήθελαν να μας πουν εκείνοι που την έχτισαν.

Πηγές:

• Sefy Levy – The Pyramid as Memory Hypothesis, SSRN
• LADbible
• Harvard University – Digital Giza Project
• World History Encyclopedia