Τεράστια υπόγεια δομή ανακαλύφθηκε στη Σελήνη - Τι είδαν οι επιστήμονες

CREDIT: NASA/GSFC/Arizona State University

Ο μεγαλύτερος «κρατήρας» της Σελήνης ίσως κρύβει κάτι πολύ πιο παράξενο από την ίδια την πρόσκρουση που τον δημιούργησε. Βαθιά κάτω από τη λεκάνη South Pole-Aitken, στην αθέατη πλευρά του φεγγαριού, οι επιστήμονες εντόπισαν μια τεράστια μάζα εξαιρετικά πυκνού υλικού, που παραμένει εκεί «πιέζοντας» το έδαφος της λεκάνης.

{inAds}

Ένα βίαιο κεφάλαιο από το παρελθόν του Ηλιακού Συστήματος

Η λεκάνη South Pole-Aitken είναι η μεγαλύτερη και μία από τις αρχαιότερες λεκάνες πρόσκρουσης στη Σελήνη. Με διάμετρο περίπου 2.000 χιλιόμετρα, αποτελεί μάρτυρα μιας κολοσσιαίας σύγκρουσης που συνέβη πριν από 3,9 έως 4,3 δισεκατομμύρια χρόνια. Σε αντίθεση με τη Γη, όπου η τεκτονική πλακών και η διάβρωση έχουν «σβήσει» τα ίχνη του παρελθόντος, η Σελήνη διατηρεί πολλά από αυτά τα αρχαία σημάδια αναλλοίωτα.

Τι αποκαλύπτουν τα δεδομένα βαρύτητας;

Σύμφωνα με τον Peter B. James, καθηγητή πλανητικής γεωφυσικής στο Πανεπιστήμιο Baylor, ο συνδυασμός δεδομένων βαρύτητας (από την αποστολή GRAIL της NASA) και τοπογραφικών μετρήσεων (από το LRO), αποκάλυψε μια περίσσεια μάζας εκατοντάδες μίλια κάτω από τη λεκάνη. Η ανωμαλία αυτή έχει μάζα τουλάχιστον 2,18 × 10¹⁸ κιλά και εκτείνεται σε βάθος τουλάχιστον 300 χιλιομέτρων, εξηγώντας γιατί ο πυθμένας της λεκάνης φαίνεται να έχει υποχωρήσει κατά 1-2 χιλιόμετρα.

{inAds}

Οι δύο επικρατέστερες θεωρίες

• Μεταλλικά κατάλοιπα αστεροειδούς: Μια πιθανότητα είναι ότι το μέταλλο (σίδηρος-νικέλιο) από τον πυρήνα του σώματος που προσέκρουσε στη Σελήνη, δεν βυθίστηκε στο κέντρο, αλλά διασκορπίστηκε στον ανώτερο μανδύα.
• Υπολείμματα του αρχέγονου ωκεανού μάγματος: Μια άλλη θεωρία υποστηρίζει ότι κατά την αρχική ψύξη της Σελήνης, πυκνά οξείδια σχηματίστηκαν αργά και βυθίστηκαν ανομοιόμορφα, εγκλωβιζόμενα σε εκείνη την περιοχή.

Η έρευνα παραμένει ανοιχτή, καθώς η συγκεκριμένη μάζα είναι μετατοπισμένη κατά 400 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από το κέντρο της λεκάνης, θέτοντας νέους γρίφους για τις προσομοιώσεις των συγκρούσεων στο πρώιμο Ηλιακό Σύστημα.

πηγή thebrighterside