Πώς προκύπτουν οι ιδέες; Το μυστικό του Υπερσυνείδητου και τα Ακασικά Αρχεία που μας συνδέουν

Η παραψυχολογία προχώρησε πολύ βαθύτερα στην άβυσσο του μυαλού μας και έκανε λόγο για το υπερσυνείδητο τμήμα του ανθρώπινου εγκεφάλου. Στο τμήμα αυτό του μυαλού κρύβονται οι άγνουστες, οι μη εύκολα αποδεκτές και οι λιγότερο κατανοητές δυνάμεις του ανθρώπου. Όλες οι μεγαλοφυΐες της ιστορίας είχαν πλήρη επίγνωση αυτού του επιπέδου και το χρησιμοποίησαν συνειδητά για να λύσουν εξαιρετικά πολύπλοκα προβλήματα.

Ο Άλμπερτ Αϊνστάιν, όταν αδυνατούσε με την κοινή λογική να βρει λύση σε ένα πρόβλημα, λίγο πριν κοιμηθεί σκεπτόταν για λίγο αυτό που τον απασχολούσε και κατόπιν έκλεινε το φως. Φρόντιζε να έχει πάντα ένα μπλοκ και ένα στυλό στο κομοδίνο του. Σε κάποια στιγμή της νύχτας ξυπνούσε ξαφνικά, άναβε το φως και σημείωνε στο χαρτί τη λύση. Το υπερσυνείδητο, κατά τη διάρκεια του ύπνου, αναζητούσε τη λύση, την εντόπιζε και έδινε εντολή αφύπνισης.

Αυτή η κατάσταση βρίσκει εφαρμογή και στη δική μας καθημερινότητα: σε ανύποπτη στιγμή, εκεί που δεν το σκεφτόμαστε πλέον, έρχεται ξαφνικά στο μυαλό μας μια διεύθυνση, ένα όνομα ή ένα νούμερο που για ώρες πασχίζαμε να θυμηθούμε. Το υπερσυνείδητο έχει τον απόλυτο έλεγχο όλων των λειτουργιών του σώματος και ίσως έτσι εξηγούνται οι σχεδόν «παράλογες» δυνάμεις των ανατολικών γκουρού. Για αυτή την εσωτερική δύναμη, δεν υπάρχει άλυτο πρόβλημα.

Η σύνδεση με τα Ακασικά Αρχεία

Πολλοί ερευνητές υποθέτουν πως το υπερσυνείδητο έχει άμεση πρόσβαση στα λεγόμενα Ακασικά Αρχεία (Akashic Records). Για τον Ρούπερτ Σέλντρεϊκ (Rupert Sheldrake), γνωστό ερευνητή των Μορφογενετικών πεδίων, τα πάντα —όσα έγιναν, όσα ειπώθηκαν, ακόμα κι όσα σχηματίστηκαν ως απλές σκέψεις ή επιθυμίες μέσα στον νου των ανθρώπων όλων των εποχών— καταγράφονται συνεχώς σε ένα είδος συμπαντικού αιθερικού αρχείου.

Υπάρχουν πράγματι αυτά τα αρχεία; Κι αν ναι, πού βρίσκονται; Ίσως σε έναν αιθερικό και άυλο χώρο, ένα καθαρά νοητικό πεδίο. Σύμφωνα με τις σχετικές παραδόσεις, οτιδήποτε συμβαίνει στο σύμπαν, από τα υπερσμήνη γαλαξιών ως την αμοιβάδα, αποτυπώνεται εκεί. Αυτό γίνεται χωρίς να το αντιλαμβάνεται η πλειοψηφία των ανθρώπων. Οι μύστες, όμως, και τα ξεχωριστά προικισμένα άτομα μπορούν να επικοινωνούν συνειδητά με αυτή τη συμπαντική βιβλιοθήκη και να λαμβάνουν πληροφορίες.

Έντγκαρ Κέισι: Ο «Κοιμώμενος Προφήτης»

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο Έντγκαρ Κέισι (Edgar Cayce), ο λεγόμενος «κοιμώμενος προφήτης». Ο άνθρωπος αυτός άφησε εποχή στα μέσα του 20ού αιώνα με τις ξεχωριστές του ικανότητες: μπορούσε να πέφτει σε ένα είδος αυτοΰπνωσης και να απαντά με ακρίβεια στις πιο απίθανες ερωτήσεις. Μπορούσε, επίσης, να κάνει διάγνωση ασθενειών για πρόσωπα που δεν είχε συναντήσει ποτέ του και να προτείνει αποτελεσματικές θεραπείες στηριγμένες σε βότανα και φυσικές μεθόδους.

Κι όμως, ο ίδιος ως άτομο είχε πολύ μέτριες, εγκυκλοπαιδικές γνώσεις. Από πού αντλούσε αυτό τον ανεξάντλητο πλούτο πληροφοριών; Ακόμα κι εκείνος αναρωτιόταν. Ο Κέισι δεν είναι ο μόνος που είχε επαφή με αυτή τη δεξαμενή γνώσης. Όλοι είμαστε συνδεδεμένοι μαζί της, χωρίς να το καταλαβαίνουμε. Έτσι συνηθίζουμε να λέμε στην καθημερινότητά μας ότι «μας κατέβηκε μια φαεινή ιδέα», χωρίς να αναρωτιόμαστε από πού ακριβώς μας κατέβηκε ή πού προϋπήρχε.

Μορφογενετικά Πεδία: Γιατί τα μεγάλα πνεύματα συναντιούνται

Η επικοινωνία με τα Ακασικά Αρχεία εξηγεί επίσης το γιατί συχνά διαπιστώνουμε με έκπληξη ότι μια δική μας, πρωτότυπη ιδέα την έχει ταυτόχρονα και κάποιος άλλος. Ο Ρούπερτ Σέλντρεϊκ υποστηρίζει ότι οι ομοειδείς σκέψεις ή πληροφορίες δημιουργούν τα Μορφογενετικά Πεδία, τα οποία αποτελούν κοινά σημεία μέσα στη μεγάλη δεξαμενή της συμπαντικής μνήμης.

Έτσι, οι φυσικοί επιστήμονες τροφοδοτούν και τροφοδοτούνται από τα δικά τους ξεχωριστά πεδία, το ίδιο και οι καλλιτέχνες, οι εφευρέτες ή τα μέλη μιας οικογένειας. Αυτό εξηγεί το φαινόμενο του συντονισμού που κάνει δύο ανθρώπους να έχουν την ίδια έμπνευση ταυτόχρονα ή δύο διαφορετικά περιοδικά να κυκλοφορούν με σχεδόν πανομοιότυπο εξώφυλλο την ίδια ακριβώς περίοδο.

Έχει συμβεί συχνά στην ιστορία δύο εφευρέτες να ολοκληρώσουν την ίδια πατέντα ανεξάρτητα, επειδή και οι δύο είχαν συντονιστεί με το ίδιο Μορφογενετικό Πεδίο, αντλώντας την ίδια πληροφορία. Ακόμα κι αν ο ένας πρόλαβε τον άλλον, η σκέψη του, έχοντας καταγραφεί στη «συμπαντική βιβλιοθήκη», έγινε άμεσα διαθέσιμη σε όποιον ήταν στραμμένος προς την ίδια πνευματική κατεύθυνση.

Η «Ιδεόσφαιρα» του Χένρι Ριντ και ο Πλάτωνας

Ανάλογη είναι και η θεωρία του Χένρι Ριντ (Henry Reed), καθηγητή Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Πρίνστον των ΗΠΑ, ο οποίος μιλάει για την «Ιδεόσφαιρα», θυμίζοντας έντονα τον Κόσμο των Ιδεών του Πλάτωνα. Κατά τον Ριντ, η Ιδεόσφαιρα είναι ένα πεδίο καθαρής συνείδησης που υπάρχει παντού στο σύμπαν και φιλοξενεί κάθε δυνατή ιδέα.

Όταν μια ιδέα «πέφτει» από την Ιδεόσφαιρα και προσγειώνεται στον νου ενός ανθρώπου που ψάχνει κάτι σχετικό, είναι πολύ πιθανό να εμφανιστεί ταυτόχρονα και σε κάποιον άλλον. Αυτό το φαινόμενο γνωρίζουν καλά πολλά στελέχη επιχειρήσεων που εφαρμόζουν τον χρυσό κανόνα: «Αν έχεις μια καλή ιδέα, υλοποίησέ την αμέσως, γιατί αν δεν το κάνεις εσύ, σύντομα θα σε προλάβει κάποιος άλλος».

Οι περισσότεροι άνθρωποι χαρακτηρίζουν αυτά τα περιστατικά ως απλές συμπτώσεις. Στην πραγματικότητα, όμως, πρόκειται για βαθύτερους συμπαντικούς νόμους και μυστικές συγχρονικότητες. Φαίνεται ότι και ο ίδιος ο Αϊνστάιν συμμεριζόταν αυτή την άποψη, αφού είχε δηλώσει χαρακτηριστικά πως, αν δεν είχε αναπτύξει εκείνος τη Θεωρία της Σχετικότητας, θα το έκανε σύντομα κάποιος άλλος, επειδή η ιδέα «βρισκόταν ήδη στον αέρα».