Ετυμολογία αρχαίων ονομάτων: Δείτε τι σημαίνει το όνομά σας (Αναλυτική Λίστα)

Ετυμολογία αρχαίων ελληνικών ονομάτων σημασία

Τα αρχαία ελληνικά ονόματα δεν είναι απλές λέξεις. Είναι **σύνθετες έννοιες γεμάτες βαθύτερα νοήματα**, που περιγράφουν ιδανικά, υψηλές αξίες, αρετές ή σπουδαίες ευχές. Τις περισσότερες φορές σχηματίζονται από δύο συνθετικά (όπως ρήμα + ουσιαστικό), αποκαλύπτοντας την «αποστολή» ή την ευχή που έδιναν οι γονείς στο παιδί τους για τη ζωή του.

Πολλά από αυτά τα ονόματα τα συναντάμε και τα χρησιμοποιούμε καθημερινά μέχρι και σήμερα, χωρίς ωστόσο να γνωρίζουμε την πραγματική, συναρπαστική τους προέλευση. Αναζητήστε το δικό σας όνομα ή των αγαπημένων σας προσώπων στην αναλυτική αλφαβητική λίστα που ακολουθεί και **δείτε τι σημαίνει πραγματικά**!

Αρχαία Ελληνικά Ονόματα (Ανδρών & Γυναικών)

Ονόματα από Α

  • Αγαθοκλής / Αγαθόκλεια: (αγαθός + κλέος) Ο έχων καλή φήμη, η φήμη γενναίου ανδρός.
  • Αγαθονίκη: (αγαθή + νίκη) Η νικήτρια μιας ένδοξης νίκης.
  • Αγαμέμνων: Ο εξαιρετικά επίμονος, ο σταθερός.
  • Αγαθή: Η αθώα, η αγνή.
  • Αγαπιος: Ο χαρακτηριζόμενος από ανιδιοτελή αγάπη.
  • Αγαθάγγελος: Αυτός που φέρνει καλές και ευχάριστες ειδήσεις.
  • Αγησίλαος: (άγω + λαός) Ο ικανός ηγέτης, ο αρχηγός του λαού.
  • Αθηναγόρας: (Αθήναι + αγορά) Ο σοφός αγορητής, ο δημόσιος ρήτορας.
  • Αθηνόδωρος: (Αθηνά + δώρο) Το δώρο της θεάς Αθηνάς, ο σοφός.
  • Αθηνά: Η καταγόμενη από την Αθήνα, η θεά της σοφίας.
  • Αίγλη: Η φωτεινότητα, η γοητεία, η λάμψη.
  • Αικατερίνη: Η απόλυτα καθαρή, η αγνή.
  • Ακάκιος: Ο άκακος, ο καλοσυνάτος.
  • Ακύλας / Ακυλίνη: Ο αετός / η αετίνα.
  • Αλέξανδρος / Αλεξάνδρα: (αλέξω: απομακρύνω + ανήρ) Ο απωθών τους άνδρες, ο ανδρείος προστάτης των ανθρώπων.
  • Αλέξιος / Αλεξία: Ο προστάτης, ο βοηθός.
  • Αλκιβιάδης: (αλκή + βία) Ο τολμηρότατος, ο εξαιρετικά ισχυρός.
  • Άλκηστις / Άλκηστη: (αλκή + εστία) Η ικανή, η χάρη και η δύναμη της οικογενείας.
  • Αλκμήνη: (αλκή + μήνη: σελήνη) Η ακτινοβολούσα, η δυνατή σαν φεγγάρι.
  • Αμβρόσιος: Ο άφθαρτος, ο αθάνατος.
  • Αμαλία: Η εργατική, η ακούραστη.
  • Αιμιλιανός: Ο ζηλωτής, ο αντίζηλος.
  • Αναστάσιος / Αναστασία: Αυτός που ανασταίνεται, ο αναστημένος.
  • Αναξαγόρας: Ο άρχοντας του λόγου και της αγοράς.
  • Αναξίμανδρος: Ο κύριος της ιερής περιοχής του θεού Μάνδρου.
  • Αναξιμένης: Ο κύριος του πάθους και της δύναμης.
  • Ανάργυρος: Ο ανάργυρος, αυτός που προσφέρει χωρίς χρήματα.
  • Ανδρέας: Ο ανδρείος, ο άφοβος.
  • Ανδροκλής: (ανήρ + κλέος) Ο ένδοξος άνδρας.
  • Ανδρομάχη: (ανήρ + μάχομαι) Η πρόμαχος, αυτή που μάχεται σαν άνδρας.
  • Ανδρόνικος / Ανδρονίκη: Αυτός που νικά τους άνδρες (τους εχθρούς).
  • Αντιγόνη: Η αντίθετη στη γονική γραμμή, η αντάξια των γονέων της.
  • Αντώνης / Αντωνία: Ο καταγόμενος από τον Ηρακλείδη Άντωνα, ο πολύτιμος.
  • Άννα: Η έχουσα εύνοια, χάρη και ευλογία.
  • Άνθιμος: Ο ανθισμένος, γεμάτος ζωντάνια.
  • Απόστολος / Αποστολία: Ο αγγελιοφόρος, ο απεσταλμένος.
  • Απολλώνιος: Ο δυνατός, ο αφιερωμένος στον θεό Απόλλωνα.
  • Αριάδνη: (άρι: πολύ + αγνή) Η πάναγνη, η εξαιρετικά καθαρή.
  • Αριστείδης: Ο άριστος στη μορφή, ο δίκαιος.
  • Αριστογένης: (άριστος + γένος) Ο ευγενικής καταγωγής.
  • Αριστόβουλος: (άριστος + βουλή) Ο άριστος σύμβουλος, ο έχων καλή θέληση.
  • Αριστοκλής: (άριστος + κλέος) Ο έχων άριστη δόξα.
  • Αριστομένης: (άριστος + μένος) Ο ανδρειότατος, ο έχων μεγάλη ορμή.
  • Αρίσταρχος: Ο άριστος άρχοντας, ο ηγέτης.
  • Αριστοτέλης: Ο έχων άριστους σκοπούς, ο τελειομανής.
  • Αριστοφάνης: Ο έχων άριστη και λαμπρή όψη.
  • Άρης: Ο θεός του πολέμου, η ορμή, η καταστροφή.
  • Αργυρώ: Η ασημένια, η πολύτιμη.
  • Αρσένιος: Ο αρσενικός, ο ρωμαλέος.
  • Αρσινόη: (άρσις + νους) Η υψηλόφρων, η έξυπνη.
  • Αρτέμων: Ο αναρτητής, ο ρυθμιστής.
  • Ασπασία: Η χαρούμενη, η ευχάριστη, η αξιαγάπητη.
  • Αφροδίτη: (αφρός + αναδύω) Η αφρογενής, η ωραιοτάτη.
  • Αφροδίσιος: Ο αναφερόμενος στην Αφροδίτη, ο ερωτικός.
  • Αχίλλειος / Αχιλλέας: Ο θλιμμένος, αυτός που προκαλεί άχθος (λύπη) στους εχθρούς.
  • Αρχέλαος: Ο αρχηγός του λαού.
  • Αρχίλοχος: Ο πρώτος στον λόχο, ο πρωτογεννημένος.
  • Αρχιμήδης: Ο κυρίαρχος της σκέψης και των έξυπνων μηχανών.
  • Αύγουστος: Ο σεβαστός, ο μεγαλοπρεπής.

Ονόματα από Β έως Γ

  • Βάιος: Αυτός που κρατά τα βάγια, ο νικητής.
  • Βαλεντίνος / Βαλεντίνη: Ο ρωμαλέος, ο δυνατός και υγιής.
  • Βαρβάρα: Η ξένη, η μη ελληνόφωνη (αρχική σημασία).
  • Βαρνάβας: Ο υιός της παράκλησης και της παρηγοριάς.
  • Βαρθολομαίος: Ο γιος του Τολμάι (γενναίου).
  • Βασίλειος / Βασιλική: Ο βασιλιάς, η βασίλισσα, ο αρχοντικός.
  • Βερονίκη / Βερεσίκη: Η φέρουσα τη νίκη, η αληθινή νίκη.
  • Βέρα: Η αληθινή, η πιστή.
  • Βενέδικτος: Ο ευλογημένος.
  • Βιργινία: Η παρθένος, η αγνή.
  • Βίκτωρ / Βικτωρία: Ο νικητής, η νίκη.
  • Βιόλα / Βιολέτα: Ο μενεξές, το όμορφο ίο.
  • Βλάσης: Το βλαστάρι, η νέα βλάστηση.
  • Βουκόλος: Ο βοσκός των βοδιών.
  • Βύρων: Ο τόπος με τους στάβλους (αγγλικής προέλευσης, ελληνοποιημένο).
  • Γαβriήλ: Ο Θεός είναι η ισχύς μου.
  • Γαλάτεια: Η λευκή σαν γάλα, η ισχυρή.
  • Γεράσιμος: Ο τιμημένος, ο σεβαστός.
  • Γερόντιος: Ο ώριμος, ο σοφός γέροντας.
  • Γεώργιος / Γεωργία: Ο εργάτης της γης, ο καλλιεργητής.
  • Γεσθημανή: Το ελαιοτριβείο, ο τόπος της προσευχής.
  • Γλυκερία: Η γλυκιά, ο γλυκός μούστος.
  • Γρηγόρης: Ο άγρυπνος, ο γρήγορος, ο προσεκτικός.

Ονόματα από Δ έως Ε

  • Δαβίδ: Ο αγαπητός, ο εκλεκτός.
  • Δαίδαλος: Ο περίτεχνα δουλεμένος, ο πολυμήχανος τεχνίτης.
  • Δαλιδά: Η ευχαρίστηση, η τρυφερή.
  • Δαμιανός: Ο μικρός, ο δαμάζων (ημερεύων) τα πάθη.
  • Δανάη: Η φαιδρή, η χαρούμενη, η ηλιόλουστη.
  • Δανιήλ: Κριτής μου είναι ο Θεός, ο καθαρός.
  • Δεσπότης / Δέσποινα: Ο κύριος / η κυρία του σπιτιού, η αρχόντισσα.
  • Δημοκράτης / Δημόκριτος: Ο κριτής του δήμου, ο κυβερνήτης του λαού.
  • Δημοσθένης: (δήμος + σθένος) Η δύναμη και η τόλμη του λαού.
  • Δημήτριος / Δήμητρα: Ο αφιερωμένος στη Μητέρα Γη (Δήμητρα).
  • Διάνα: Η θεά Άρτεμις (εκ του λατινικού Diana).
  • Διογένης: (Ζευς + γένος) Ο γεννημένος από τον Δία, ο θεογένητος.
  • Διόδωρος: Το δώρο του Δία.
  • Διομήδης: (Διός + μέδων) Ο άρχων με θεία δύναμη, η σκέψη του Δία.
  • Διονύσης / Διονυσία: Ο αφιερωμένος στον θεό Διόνυσο.
  • Δούκας: Ο ηγέτης, αυτός που οδηγεί.
  • Δωροθέα / Δώρος: Το δώρο του Θεού.
  • Ειρήνη / Ειρηναίος: Η φιλήσυχη, ο ειρηνικός.
  • Έκτωρ: Ο κάτοχος, ο ισχυρός κρατών.
  • Ελεονώρα: Η ξένη, η φωτεινή.
  • Ελευθέριος / Ελευθερία: Ο ελευθερωτής, ο αδέσμευτος.
  • Ελένη: Η λαμπάδα, η φωτεινή, η ακτινοβολούσα.
  • Ελισάβετ: Η αφθονία, ο όρκος του Θεού.
  • Ελισαίος: Αυτός που ελίσσεται, ο σωσμένος από τον Θεό.
  • Έλλη: Η Ελληνίδα, η φωτεινή.
  • Ελπίδα: Αυτή που αναμένει το καλό, η ελπιδοφόρα.
  • Εμπεδοκλής: Ο έχων σταθερή δόξα, ο μόνιμα ένδοξος.
  • Επαμεινώνδας: (επί + άμεινον) Ο προοδευτικός, ο ισχυρότερος όλων.
  • Επιφάνιος: Ο επιφανής, ο λαμπρός, ο ολοφάνερος.
  • Ερασμία / Ερατώ: Η αξιαγάπητη, η λατρευτή Μούσα.
  • Ερρίκος: Ο παντοτινά δυνατός, ο άρχοντας του σπιτιού.
  • Ερμής / Ερμιόνη: Ο αγγελιοφόρος των θεών (εκ του έρμα: σωρός λίθων).
  • Έρση: Η πρωινή δροσιά.
  • Ευάγγελος / Ευαγγελία: Ο φέρων τις καλές και χαρμόσυνες ειδήσεις.
  • Ευγενικός / Ευγένιος / Ευγενία: Ο καταγόμενος από καλή και ευγενή γενιά.
  • Ευδοκία / Ευδόκιμος: Η καλή διάθεση, ο επιτυχημένος και δοκιμασμένος.
  • Ευδοξία: Η έχουσα εξαιρετικά καλή φήμη.
  • Ευθύμιος / Ευθυμία: Ο πρόσχαρος, ο χαρούμενος.
  • Ευθαλία: Η ανθισμένη, η γεμάτη θαλπωρή.
  • Ευνομία: Η δίκαιη χορηγός των αγαθών.
  • Ευρυδίκη: (ευρύς + δίκη) Η πολύ δίκαιη, η ευρείας κρίσης.
  • Ευρύκλεια: Η πολυένδοξη, η ξακουστή.
  • Ευρώπη: Η έχουσα μεγάλους οφθαλμούς, η ανοιχτομάτα.
  • Ευσέβιος: Ο θεοσεβής, ο ευσεβής.
  • Ευστάθιος / Ευσταθία: Ο ακλόνητος, ο σταθερός στα πόδια του.
  • Ευστράτιος: Ο καλός και ικανός στρατιώτης.
  • Ευτέρπη: Η πολύ ευχάριστη, η Μούσα της μουσικής.
  • Ευτύχιος / Ευτυχία: Ο καλότυχος, ο γεμάτος ευτυχία.
  • Ευφημία: Η έχουσα καλή φήμη, η καλόλογη.
  • Ευφροσύνη: Η χαρούμενη, η γεμάτη ευεξία και ψυχική αγαλλίαση.
  • Εύα: Η μητέρα όλων των ζωντανών πλασμάτων.

Ονόματα από Ζ έως Κ

  • Ζαχαρίας: Αυτός που θυμάται πάντα ο Θεός.
  • Ζηνοβία: Αυτή που ζει τη ζωή της με θεία δύναμη.
  • Ζήνων: Ο αφιερωμένος στον Δία.
  • Ήβη: Η ισχύς της νεότητας, η πάντοτε θαλερή και νέα.
  • Ηλίας: Ο Κύριος είναι ο Θεός μου.
  • Ηλέκτρα: (ηλέκτωρ: ο λαμπρός ήλιος) Η ακτινοβολούσα από χάρη.
  • Ηρόδοτος: Το δώρο της θεάς Ήρας.
  • Ηρώ / Ηρωδίων: Η προσωποποίηση της Ήρας, ο ήρωας.
  • Ησίοδος: Ο εκπέμπων θεία φωνή, ο ποιητής ωδών.
  • Ηώ: Το χάραμα, η αυγή.
  • Θαλής / Θάλεια: Ο ανθηρός, η δροσερή και ωραία Μούσα.
  • Θεμιστοκλής / Θέμις: Ο ένδοξος υπερασπιστής του δικαίου και των θεσμών.
  • Θεόδωρος / Θεοδώρα / Θεοδόσιος: Το δώρο του Θεού, ο δοσμένος στον Θεό.
  • Θεοφάνης / Θεοφανία: Η φανέρωση του Θεού.
  • Θωμάς: Ο δίδυμος.
  • Ιάσων: (ίασις: θεραπεία) Ο θεραπευτής, ο γιατρός.
  • Ιορδάνης: Η εκροή, το ποτάμι που κατεβαίνει γρήγορα.
  • Ιπποκράτης: Αυτός που δαμάζει και κρατά με ισχύ τα άλογα.
  • Ίρις: Η αγγελιοφόρος των θεών, το ουράνιο τόξο.
  • Ιφιγένεια: (ίφι: ισχυρά + γίγνομαι) Η εξ ισχυρού γένους, η πολύ δυνατή.
  • Ιωάννης / Ιωάννα: Ο ευνοημένος από τον Θεό.
  • Ιωσήφ: Ο πολύτεκνος, αυτός που προσθέτει.
  • Καλλιόπη: (κάλλος + ωψ: οφθαλμός) Η έχουσα πανέμορφα μάτια.
  • Καλλιρρόη: Η έχουσα άφθονα και καθαρά νερά, η δροσερή.
  • Κασσάνδρα: Αυτή που υπερέχει και λάμπει ανάμεσα στους ανθρώπους.
  • Κίμων: (χίμων: χειμών) Ο θυελλώδης, ο ορμητικός σαν χειμώνας.
  • Κλέαρχος: Ο ένδοξος άρχοντας.
  • Κλεοπάτρα: (κλέος + πάτρη) Η δόξα της πατρίδος.
  • Κοσμάς: Το στολίδι, το κόσμημα, η τάξη.
  • Κωνσταντίνος / Ελένη: Ο σταθερός, ο ακλόνητος / η φωτεινή.

Ονόματα από Λ έως Ν

  • Λάζαρος: Ο Θεός έχει βοηθήσει, ο αναστημένος.
  • Λάμπρος / Λαμπρινή: Ο φωτεινός, ο καθαρός, ο λαμπρός.
  • Λαυρέντιος / Λάουρα: Ο στεφανωμένος με φύλλα δάφνης.
  • Λέανδρος: (λαός + ανήρ) Ο ανδρείος του λαού.
  • Λέων / Λεωνίδας: Το λιοντάρι, ο ισχυρός σαν λιοντάρι.
  • Λουκάς / Λουκία: Ο καταγόμενος από τη Λουκανία, ο φωτεινός.
  • Λυκούργος: Ο συμπεριφερόμενος με την τόλμη του λύκου.
  • Λυδία: Η καταγόμενη από την πλούσια αρχαία χώρα της Λυδίας.
  • Μάξιμος: Ο μέγιστος, ο σπουδαιότερος όλων.
  • Μαρίνα / Μαρίνος: Η θαλασσινή, ο άνθρωπος της θάλασσας.
  • Μαρία / Μάριος: Η πικρή (αρχική εβραϊκή σημασία), η ανυπότακτη, η γεμάτη χάρη.
  • Μάρκος: Ο φιλοπόλεμος, ο αφιερωμένος στον θεό Άρη.
  • Ματθαίος: Το πολύτιμο δώρο του Θεού.
  • Μελπομένη: Η ευφραίνουσα με το γλυκό της άσμα, η Μούσα της Τραγωδίας.
  • Μενέλαος: (μένος + λαός) Η ορμή του λαού, αυτός που καθοδηγεί τα πλήθη.
  • Μιλτιάδης: (μίλτος: ερυθρά βαφή) Ο κοκκινωπός, ο αιματώδης, ο ανδρείος.
  • Μιχάλης: Ποιος είναι ισχυρός και τέλειος σαν τον Θεό;
  • Μυρτώ / Μυρσίνη: Η ευχάριστη και ευωδιαστή σαν τη μυρτιά.
  • Μωυσής: Ο σωσμένος από το νερό, ο βγαλμένος έξω.
  • Ναυσικά: (ναυς + καίνυμαι) Η ξακουστή και υμνούμενη από τους ναυτικούς.
  • Νεκτάριος / Νεκταρία: Ο γλυκός σαν τον χυμό των θεών (νέκταρ).
  • Νεοκλής: Η νέα δόξα, η φρέσκια φήμη.
  • Νεφέλη: Η προσφέρουσα το ζωογόνο νερό της βροχής, το σύννεφο.
  • Νικηφόρος / Νικήτας: Αυτός που φέρνει τη νίκη, ο νικητής.
  • Νικόλαος / Νικολέτα: Ο χαρίζων τη νίκη στον λαό.

Ονόματα από Ξ έως Ω

  • Ξανθίππη: Η ξανθή ιππεύτρια, η αρχοντική.
  • Ξενοφών: Ο ανδρείος ηγέτης των ξένων, αυτός που μιλά ξένες γλώσσες.
  • Οδυσσέας: Ο διωκόμενος από τη μοίρα, το αντικείμενο της οργής των θεών.
  • Όλγα: Η ευτυχισμένη, η αγία (σκανδιναβικής προέλευσης).
  • Ορέστης: (όρος + ίσταμαι) Ο ορεσίβιος, ο μετριόφρων, ο άνθρωπος του βουνού.
  • Πανδώρα: Η έχουσα όλα τα δώρα και τα ταλέντα της φύσης.
  • Παντελεήμων: Αυτός που τους πάντες ελεεί και βοηθά.
  • Παρασκευάς / Παρασκευή: Η ημέρα της προετοιμασίας, ο οργανωτικός.
  • Πάτροκλος: (πατρίς + κλέος) Η δόξα της πατρίδος, ο έχων ένδοξο πατέρα.
  • Παύλος / Πωλίνα: Ο μικρός, ο ταπεινός.
  • Περικλής: (περί + κλέος) Ο ολοκληρωτικά ένδοξος, ο περιβόητος.
  • Πέτρος / Πέτρα: Ο δυνατός σαν το κομμάτι βράχου, το λιθάρι.
  • Πηνελόπη: Η καλλιτέχνις υφάντρια (εκ του πήνη: υφάδι).
  • Πλάτων: Ο ευρύστερνος, ο έχων πλατύ μέτωπο και απέραντο μυαλό.
  • Πολυχρόνης: Αυτός που εύχεται ο λαός να ζήσει για πολλά χρόνια.
  • Ραφαήλ: Ο Θεός έχει θεραπεύσει.
  • Ρεγγίνα: Η βασίλισσα (λατινικής προέλευσης).
  • Ρήγας: Ο βασιλιάς, ο ηγεμόνας.
  • Σάββας / Σαββίνα: Ο αναπαυμένος, ο άνθρωπος του Σαββάτου.
  • Σέργιος: Αυτός που του αρέσει η κίνηση, η ελευθερία, το σεργιάνι.
  • Σοφοκλής: (σοφός + κλέος) Ο έχων τη δόξα του σοφού.
  • Σωκράτης: (σώζω + κράτος) Ο κρατών σώα τη δύναμή του, ο σωτήρας του κράτους.
  • Σπυρίδων / Σπυριδούλα: Ο εύπορος, αυτός που έχει άφθονο σιτάρι (σπυρί).
  • Σταύρος / Σταυρούλα: Ο στύλος, ο όρθιος, ο φέρων το σύμβολο του χριστιανισμού.
  • Στυλιανός / Στυλιανή: Ο σταθερός σαν στύλος, το αστέρι.
  • Σωτήρης / Σωτηρία: Ο λυτρωτής, ο σωτήρας.
  • Τηλέμαχος: Ο αγωνιζόμενος μακράν της πατρίδος του.
  • Τιμόθεος: Αυτός που τιμά τον Θεό.
  • Τριαντάφυλλος: Ο όμορφος και ροδαλός σαν το τριαντάφυλλο.
  • Φαίδων / Φαίδρα: (φώς) Ο λαμπρός καθ' όλα, η φωτεινή και γελαστή.
  • Φίλιππος: (φιλώ + ίππος) Ο αγαπών τους ίππους, ο αριστοκράτης.
  • Φοίβος / Φοίβη: Ο ακτινοβολούσος, ο καθαρός, ο γεμάτος φως.
  • Φώτης / Φωτεινή: Η φανέρωση του θείου φωτός.
  • Χαράλαμπος / Χαρά: Αυτός που λάμπει ολόκληρος από χαρά.
  • Χρήστος / Χριστίνα: Ο χρηστός (ο ηθικός και χρήσιμος άνθρωπος) / η χρισμένη.
  • Χριστόφορος: Ο φέρων τον Χριστό μέσα στην καρδιά του.
  • Χρύσανθος: Το χρυσό και πολύτιμο λουλούδι.
  • Χρυσή / Χρυσηίδα: Η μαλαματένια, η πολύτιμη σαν χρυσάφι.
  • Ωρίων: Η ώρα, η φροντίδα, ο αστερισμός του κυνηγού.