Γιατί ο Αμερικανός αναλυτής Μάικλ Ρούμπιν προειδοποιεί για σύγκρουση Ινδίας-Πακιστάν

Οι εκλογές της 12ης Φεβρουαρίου 2026 στο Μπαγκλαντές δεν αποτελούν, σύμφωνα με τον Αμερικανό αναλυτή Μάικλ Ρούμπιν, απλώς μια εσωτερική πολιτική αλλαγή. Αντιθέτως, εντάσσονται — όπως υποστηρίζει — σε ένα ευρύτερο γεωπολιτικό πλαίσιο αποσταθεροποίησης της Νότιας Ασίας, με εμπλοκή περιφερειακών και εξωπεριφερειακών δρώντων.
{inAds}
Σε ανάλυσή του, ο Ρούμπιν εκτιμά ότι οι φοιτητικές διαδηλώσεις που οδήγησαν στην απομάκρυνση της πρώην πρωθυπουργού Σεΐχη Χασίνα δεν ήταν πλήρως αυθόρμητες, αλλά επηρεάστηκαν από οργανωμένα δίκτυα, τα οποία — σύμφωνα με την άποψή του — συνδέονται με πακιστανικές υπηρεσίες πληροφοριών.

 
Ο ρόλος του Πακιστάν και η αναδιάταξη ισχύος

Κατά τον αναλυτή, η απαγόρευση της Awami League και η επανεμφάνιση ισλαμιστικών ομάδων στο Μπαγκλαντές εξυπηρετούν μια προσπάθεια επαναπροσδιορισμού της ισορροπίας που διαμορφώθηκε μετά το 1971. Ο Ρούμπιν θεωρεί ότι το Ισλαμαμπάντ επιχειρεί να επεκτείνει την επιρροή του μέσω έμμεσων μηχανισμών πίεσης και πολιτικής αποσταθεροποίησης.

 
Η Ινδία μπροστά σε «πόλεμο γκρίζας ζώνης»

Στο ίδιο πλαίσιο, ο Ρούμπιν προειδοποιεί ότι η Ινδία αντιμετωπίζει μια μορφή σύγκρουσης «γκρίζας ζώνης», όπου δεν κυριαρχεί η άμεση στρατιωτική αντιπαράθεση αλλά ο συνδυασμός πληροφοριακών, πολιτικών και υπονομευτικών ενεργειών. Κατά την εκτίμησή του, η αυτοσυγκράτηση και η μονομερής προσήλωση στο διεθνές δίκαιο ενδέχεται να λειτουργούν εις βάρος του Νέου Δελχί, όταν οι αντίπαλοι δεν τηρούν τους ίδιους κανόνες.

 {inAds}
Τουρκία, Κατάρ και περιφερειακές συμμαχίες

Ο αναλυτής εντάσσει την Τουρκία και το Κατάρ σε έναν άτυπο άξονα στήριξης του Πακιστάν, υποστηρίζοντας ότι οι χώρες αυτές επιχειρούν να επηρεάσουν μουσουλμανικούς πληθυσμούς στη Νότια Ασία. Ειδική αναφορά γίνεται στον Τούρκο πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, τον οποίο ο Ρούμπιν συνδέει με μια ευρύτερη ιδεολογική στρατηγική προβολής ισχύος.

Προτάσεις πολιτικής προς το Νέο Δελχί

Σύμφωνα με τον Ρούμπιν, η Ινδία θα πρέπει να εξετάσει μια πιο ενεργητική πολιτική αμοιβαιότητας, τόσο απέναντι στο Πακιστάν όσο και απέναντι στην Τουρκία. Μεταξύ άλλων, αναφέρεται η ανάγκη στήριξης εθνοτικών και πολιτικών ομάδων που, όπως σημειώνει, αντιμετωπίζουν καταπίεση εντός των υφιστάμενων κρατικών δομών.

 
Συμπέρασμα

Η ανάλυση του Μάικλ Ρούμπιν σκιαγραφεί μια Νότια Ασία σε φάση αυξημένης ρευστότητας, όπου οι πολιτικές εξελίξεις στο Μπαγκλαντές συνδέονται με ευρύτερους ανταγωνισμούς ισχύος. Είτε συμφωνεί κανείς είτε διαφωνεί με τις εκτιμήσεις του, το κείμενο αναδεικνύει τη μετατόπιση των συγκρούσεων από το συμβατικό πεδίο σε πιο σύνθετες μορφές γεωπολιτικής αντιπαράθεσης.

Πηγή: Middle East Forum / American Enterprise Institute

Επιμέλεια: Συντακτική Ομάδα Hellas-Now