Oymyakon: Αυτό είναι το πιο παγωμένο χωριό της Γης – Ο υδράργυρος φτάνει μέχρι τους –72℃(ΒΙΝΤΕΟ)

Το Oymyakon, στη Σιβηρία, είναι γνωστό ως το πιο κρύο μόνιμα κατοικημένο μέρος στη Γη.

Φημίζεται για το ακραίο ηπειρωτικό του κλίμα, με καταγεγραμμένες θερμοκρασίες που φτάνουν έως και τους –71,2℃. Οι συνθήκες αυτές καθιστούν την καθημερινή ζωή μία μεγάλη πρόκληση. Παρ’ όλα αυτά, οι ανθεκτικοί μόνιμοι κάτοικοι επιβιώνουν χρησιμοποιώντας ειδικό ρουχισμό, τοπική διατροφή (κρέας ταράνδου και αλόγου) και εξαιρετικά μονωμένα σπίτια. 
{inAds}
Το Οϊμιάκον βρίσκεται σε υψόμετρο 750 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Λόγω της εξαιρετικά βόρειας γεωγραφικής θέσης του, η διάρκεια της ημέρας κυμαίνεται από 3 ώρες το Δεκέμβριο έως 21 ώρες τον Ιούνιο. Το ψυχρό υποπολικό κλίμα σημαίνει υπερβολικά ψυχρούς χειμώνες και καλοκαίρια με σχετικά υψηλή θερμοκρασία την ημέρα και αρκετά χαμηλότερη θερμοκρασία τη νύχτα. Σε αυτές τις συνθήκες συντελούν η τεράστια απόστασή του από τα θερμά ρεύματα των ωκεανών, σε συνδυασμό με το υψόμετρο καθώς και η απόσρωτασή του από τον Βόρειο Πόλο. Τον χειμώνα η θερμοκρασία φτάνει γύρω στους -40°C με -45°C, ενώ τις ψυχρότερες νύχτες έχει κατά καιρούς πλησιάσει τους -60°C. Το χιόνι μπορεί να φτάσει τα 2 μέτρα ύψος. Το σχολείο κλείνει μόνον αν η θερμοκρασία πέσει κάτω από -55°C. Όσο για το καλοκαίρι, μπορεί να φτάσει τους 20 με 25°C την ημέρα, ενώ το βράδυ μπορεί να πέσει στους 9 με 10 °C. Το καλοκαίρι παρατηρούνται οι περισσότερες καταιγίδες.

Οι ακραίες θερμοκρασίες που έχουν καταγραφεί στο Οϊμιάκον είναι +37°C η υψηλότερη και −67,7 °C η χαμηλότερη η οποία καταγράφηκε στις 6 Φεβρουαρίου 1933, αν και υπάρχει αναφορά ότι το 1924 στην περιοχή καταγράφηκε θερμοκρασία −71 °C. Με αυτό το ρεκόρ το Οϊμιάκον έχει κερδίσει τον τίτλο του πιο παγωμένου οικισμού στη Γη: μόνο στην Ανταρκτική έχουν καταγραφεί χαμηλότερες θερμοκρασίες και το παγκόσμιο αρνητικό ρεκόρ θερμοκρασίας που «χτύπησε» ποτέ καταγράφηκε στον ρωσικό σταθμό Βοστόκ στην Ανταρκτική με −89,2 °C στις 21 Ιουλίου 1983.
{inAds}

Ακόμη, κρατούν τα αυτοκίνητα σε λειτουργία για να μην παγώσουν, παρά την άγρια ομορφιά του τοπίου και τις ακραίες συνθήκες αυτού του σιβηρικού χωριού κοντά στον Αρκτικό Κύκλο.

Οι κάτοικοι προγραμματίζουν τις μετακινήσεις και τις δουλειές τους με βάση τη θερμοκρασία, καθώς η πολύωρη παραμονή σε εξωτερικούς χώρους μπορεί να είναι επικίνδυνη. Τα παιδιά πηγαίνουν σχολείο ακόμη και σε εξαιρετικά χαμηλές θερμοκρασίες, με μαθήματα να ακυρώνονται μόνο όταν το κρύο είναι ακραίο.
Οι κάτοικοι ασχολούνται ως επί το πλείστον με την εκτροφή αγελάδων, αλόγων και ταράνδων, με το κυνήγι και το ψάρεμα.

Η κοινωνική ζωή περιορίζεται κυρίως σε κλειστούς χώρους, όπου οι άνθρωποι συγκεντρώνονται στα σπίτια τους, διατηρώντας στενούς δεσμούς και έντονο το αίσθημα της κοινότητας.

Παράλληλα, οι κάτοικοι έχουν αναπτύξει μία φιλοσοφία ζωής βασισμένη στην αντοχή και τον σεβασμό προς τη φύση. Από μικρή ηλικία μαθαίνουν πώς να προστατεύονται από το κρύο και να επιβιώνουν σε δύσκολες συνθήκες.