«Ώρα Μηδέν» στη Μέση Ανατολή: Η Σύγκρουση Τουρκίας-Ισραήλ και η Γενοκτονία των Ποντίων
«Ώρα Μηδέν» στη Μέση Ανατολή: Η Σύγκρουση Τουρκίας-Ισραήλ και η Ιστορική Δικαίωση της Γενοκτονίας των Ποντίων
Η Μέση Ανατολή βρίσκεται για άλλη μια φορά στο χείλος μιας ανεξέλεγκτης ανάφλεξης, με την Τουρκία και το Ισραήλ να ανταλλάσσουν «πυρά» σε μια διπλωματική και ρητορική αντιπαράθεση που απειλεί να μετατραπεί σε στρατιωτική σύρραξη επί συριακού εδάφους. Την ίδια στιγμή, μια απρόσμενη κίνηση από το εσωτερικό του Ισραήλ έρχεται να ταράξει τα νερά: η αυξανόμενη πίεση για την επίσημη αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων, των Αρμενίων και των Ασσυρίων ως μια ενιαία πράξη εξόντωσης από την Τουρκία.
Η Ρητορική του Πολέμου: Ερντογάν εναντίον Νετανιάχου
Η ένταση μεταξύ Άγκυρας and Τελ Αβίβ έχει χτυπήσει «κόκκινο». Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, επιδιώκοντας να εδραιώσει τον ρόλο του ως ηγέτης του μουσουλμανικού κόσμου, υιοθετεί ολοένα και πιο επιθετική γλώσσα απέναντι στο Ισραήλ. Με αφορμή τις εξελίξεις στη Γάζα, ο Τούρκος πρόεδρος κάλεσε σε μια παγκόσμια ισλαμική συσπείρωση για να δοθεί ένα «μάθημα» στο Ισραήλ, μια κίνηση που πολλοί αναλυτές ερμηνεύουν ως προσπάθεια εσωτερικής συσπείρωσης αλλά και γεωπολιτικής κυριαρχίας στην περιοχή.
Η απάντηση του Μπενιαμίν Νετανιάχου ήταν ακαριαία. Χαρακτήρισε τη στάση της Τουρκίας απαράδεκτη και προειδοποίησε τη διεθνή κοινότητα να μην υποτιμά τη σοβαρότητα της τουρκικής ρητορικής, η οποία αμφισβητεί ευθέως την ύπαρξη του ισραηλινού κράτους. Το γεγονός ότι ο Νετανιάχου προτίθεται να θέσει το ζήτημα στον Ντόναλντ Τραμπ δείχνει ότι η αντιπαράθεση αυτή αποκτά πλέον παγκόσμιας διαστάσεις, εμπλέκοντας τις μεγάλες δυνάμεις σε ένα παιχνίδι ισχύος με απρόβλεπτες συνέπειες.
Συρία: Το «Πεδίο των Δοκιμών» για μια Απευθείας Σύγκρουση
Παρά τη σκληρή ρητορική, οι περισσότεροι ειδικοί εκτιμούν ότι μια ολοκληρωτική πολεμική σύρραξη μεταξύ των δύο χωρών είναι δύσκολη. Ωστόσο, υπάρχει ένα «μαλακό υπογάστριο» όπου οι δύο δυνάμεις θα μπορούσαν να συγκρουστούν: η Συρία. Η Τουρκία διατηρεί ισχυρή στρατιωτική παρουσία στο βορρά, στηρίζοντας δυνάμεις που αντιτίθενται στο καθεστώς Άσαντ, ενώ το Ισραήλ διεξάγει συστηματικά επιχειρήσεις στο νότο κατά των ιρανικών συμφερόντων και της Χεζμπολάχ.
Η Συρία μετατρέπεται σε μια «πυριτιδαποθήκη» όπου τα συμφέροντα της Άγκυρας και του Τελ Αβίβ συγκρούονται καθημερινά. Ένα τυχαίο επεισόδιο ή μια λάθος εκτίμηση στο συριακό έδαφος θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια αλυσιδωτή έκρηξη, μεταφέροντας την αντιπαράθεση από τις αίθουσες των συμβουλίων στα πεδία των μαχών.
Η Ιστορική Στροφή του Ισραήλ: Η Αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων
Ενώ η γεωπολιτική σκακιέρα φλέγεται, μια ηθική και ιστορική συζήτηση στο εσωτερικό του Ισραήλ αποκτά νέα δυναμική. Κορυφαίοι Ισραηλινοί αναλυτές, όπως ο Σάι Γκαλ, υποστηρίζουν ότι το εβραϊκό κράτος οφείλει να σταματήσει να «διαπραγματεύεται την αλήθεια» για πολιτικούς λόγους. Η πρόταση είναι σαφής: το Ισραήλ πρέπει να αναγνωρίσει επίσημα τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, των Αρμενίων και των Ασσυρίων.
Αυτή η προσέγγιση δεν βλέπει τις σφαγές ως μεμονωμένα γεγονότα, αλλά ως τμήματα της «Γενοκτονίας των Τριάντα Ετών». Πρόκειται για ένα συστηματικό σχέδιο εθνοκάθαρσης που ξεκίνησε από την Οθωμανική Αυτοκρατορία και ολοκληρώθηκε από το κεμαλικό καθεστώς, με στόχο τη δημιουργία ενός εθνικά «καθαρού» τουρκικού κράτους μέσω της εξόντωσης των χριστιανικών πληθυσμών.
«Η Αλήθεια δεν Σταματά στην Αρμενία»
Το επιχείρημα που κερδίζει έδαφος στο Ισραήλ είναι ότι ένα κράτος που οικοδομήθηκε πάνω στη μνήμη του Ολοκαυτώματος δεν μπορεί να επιλέγει ποια γενοκτονία θα αναγνωρίσει με βάση τις διπλωματικές ισορροπίες της στιγμής. Η Γενοκτονία των Ποντίων, με τις εκατοντάδες χιλιάδες θύματα, τις πορείες θανάτου και την πλήρη καταστροφή ενός λαμπρού πολιτισμού, αποτελεί μια ανοιχτή πληγή που το Ισραήλ καλείται πλέον να αναγνωρίσει επίσημα.
Η σύνδεση είναι και ιστορική: οι Εβραίοι της Παλαιστίνης κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο έβλεπαν τις σφαγές των χριστιανών και αντιλαμβάνονταν ότι θα μπορούσαν να είναι οι επόμενοι. Η οργάνωση NILI και προσωπικότητες όπως η Σάρα Άαρονσον είχαν προειδοποιήσει από τότε για το μέγεθος του εγκλήματος. Σήμερα, η αναγνώριση αυτής της αλήθειας θεωρείται από πολλούς ως η απόλυτη ηθική απάντηση στην επιθετικότητα της σύγχρονης Τουρκίας.
Συμπέρασμα: Μνήμη εναντίον Λήθης
Η Μέση Ανατολή βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Η σύγκρουση Τουρκίας-Ισραήλ δεν αφορά μόνο τα σύνορα και την περιφερειακή ισχύ, αλλά και την ίδια την ιστορία. Η αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων από το Ισραήλ θα αποτελούσε μια σεισμική αλλαγή στη γεωπολιτική της περιοχής, αφαιρώντας από την Τουρκία το προσωπείο του «ηθικού κριτή» και αποδίδοντας δικαιοσύνη σε εκατομμύρια θύματα.
