Το γλυκό που πρόσφεραν στους αθλητές των Αρχαίων Ολυμπιακών Αγώνων, το φτιάχνουν ακόμα και σήμερα

Το cheesecake στις μέρες μας θεωρείται μια «ένοχη απόλαυση» γεμάτη θερμίδες, αλλά στην αρχαία Ελλάδα τα δεδομένα ήταν τελείως διαφορετικά. Το δημοφιλές αυτό γλυκό σέρβιραν στους αθλητές των Ολυμπιακών Αγώνων, πιστεύοντας ακράδαντα ότι είχε εξαιρετικά θετικές και καθόλου παχυντικές επιπτώσεις στον οργανισμό τους.

Η ιστορία του συγκεκριμένου εδέσματος χρονολογείται βαθιά στο παρελθόν και συγκεκριμένα γύρω στο 2.000 π.Χ. Αρχαιολόγοι που πραγματοποίησαν ανασκαφές στο νησί της Σάμου εντόπισαν καλούπια τυριού, τα οποία προορίζονταν αποκλειστικά για την παρασκευή αυτού του πιάτου, αποδεικνύοντας τις πανάρχαιες ρίζες του.

Ενέργεια στους πρώτους Ολυμπιακούς Αγώνες του 776 π.Χ.

Υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις ότι οι αρχαίοι Έλληνες πρόσφεραν στους αθλητές cheesecake κατά τη διάρκεια των πρώτων Ολυμπιακών Αγώνων το 776 π.Χ. Στόχος τους ήταν να τους παρέχουν την απαραίτητη ενέργεια και δύναμη που χρειαζόταν ο οργανισμός τους για να ανταπεξέλθει στα απαιτητικά αγωνίσματα και να αποδώσει σωστά.

Αυτή η πρακτική φέρεται να εφαρμοζόταν συστηματικά μέχρι τα μισά του 5ου αιώνα π.Χ. Από εκείνο το σημείο και έπειτα σταμάτησε, καθώς οι αθλητές των Ολυμπιακών Αγώνων άρχισαν να γίνονται περισσότερο επαγγελματίες, υιοθετώντας ιδιαίτερα αυστηρές δίαιτες. Στο πλαίσιο των νέων διατροφικών κανόνων, απέφευγαν για παράδειγμα να πίνουν παγωμένο νερό, ενώ κατανάλωναν κρασί μόνο συγκεκριμένες ώρες μέσα στη μέρα.

Παράλληλα, ορισμένοι αθλητές που αγωνίζονταν σε βαρέα αθλήματα όπως η πάλη, το παγκράτιο ή η πυγμαχία, ακολουθούσαν ακραία προγράμματα και έτρωγαν αποκλειστικά κρέας. Πίστευαν ότι η αγωνιστική τους απόδοση και η μυϊκή τους ισχύς εξαρτιόταν άμεσα από το συγκεκριμένο είδος τροφής που κατανάλωναν.

Η πρώτη καταγεγραμμένη συνταγή και ο «πλακούντας»

Αν και το γλυκό παρασκευαζόταν από τους αρχαίους Έλληνες για χιλιάδες χρόνια, η πρώτη επίσημη συνταγή τσιζκέικ διασώθηκε και καταγράφηκε γραπτώς από τον Αθηναίο το 230 μ.Χ. Η παραδοσιακή διαδικασία παρασκευής ήταν η εξής: Αρχικά έλιωναν το τυρί σε ένα ορειχάλκινο σκεύος και στη συνέχεια το ανακάτευαν καλά με μέλι και με βρεγμένο αλεύρι σίτου, δημιουργώντας έναν ομοιόμορφο χυλό.

Ακολούθως, ζέσταιναν το μείγμα στη φωτιά και το σέρβιραν αφού είχε κρυώσει επαρκώς. Στην αρχαιότητα το γλυκό αυτό ήταν ευρέως γνωστό με την ονομασία «πλακούντας». Για τον λόγο αυτό, το ιστορικό σύγγραμμα στο οποίο αποτυπώθηκε η συνταγή ονομάστηκε «πλακουντοποιικόν σύγγραμμα».

Η εξέλιξη του γλυκού συνεχίστηκε όταν οι Ρωμαίοι κατέκτησαν την Ελλάδα. Πήραν τη συνταγή από τους αρχαίους Έλληνες, έκαναν τις δικές τους τροποποιήσεις προσθέτοντας αβγά, και συνήθιζαν να σερβίρουν το γλυκό ζεστό σε ιδιαίτερες και επίσημες περιστάσεις. Με το πέρασμα του χρόνου και την επέκταση της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, η συνταγή διαδόθηκε σταδιακά σε όλες τις υπόλοιπες περιοχές της Ευρώπης, για να φτάσει τελικά στη μορφή που γνωρίζουμε σήμερα.

εικόνα pexels